فلسفه غيبت صغري
درباره ی مباحث مرتبط با امام زمان(عج) و ظهور ایشان
ارسال نظر(1)

غيبت صغري مرحله اوّل امامت حضرت مهدي‏عليه السلام بوده است. از ابتدا چنين مقدر بوده که آن حضرت پس از رسيدن به امامت، بايستي بلافاصله از ديد عمومي پنهان شود و در ظاهر از آنچه در جامعه رخ مي‏دهد، فاصله بگيرد؛ هر چند در واقع او از نزديک همه وقايع را احساس و ادراک مي‏کند. بايد توجه داشت که اگر آن غيبت، يکباره رخ مي‏نمود ضربه سنگيني به پايگاه‏هاي مردمي و طرفداران امامت وارد مي‏شد؛ زيرا مردم قبل از آن با امام خود ارتباط داشتند، در مشکلات به او رجوع مي‏کردند و اگر ناگهان امام غايب مي‏شد و مردم احساس مي‏کردند که ديگر دسترسي به رهبر فکري و معنوي خود ندارند، ممکن بود - همه چيز از دست برود و آن جمع به تفرقه دچار شوند!

بنابراين لازم بود که براي «غيبت تامه» زمينه سازي شود تا مردم به تدريج با آن خو بگيرند و خود را بر اساس آن بسازند. با غيبت صغري در واقع اين زمينه سازي صورت گرفت، در اين زمان امام مهدي‏عليه السلام ازديده‏ها پنهان بود؛ ولي ايشان از طريق نمايندگان، وکيلان و ياران مورد وثوق با شيعيان خود ارتباط داشتند. [1] .
ولي رفته رفته با به وجود آمدن آمادگي - پس از گذشت مدت 69 سال - به دستور خداوند آن حضرت در پرده پنهان زيستي تمام و کامل قرار گرفتند.

پی نوشت ها:
[1] رهبري بر فراز قرون، ص 101.



نویسنده : mahdidlan
تاریخ : یکشنبه 26 خرداد 1392
ساعت : 03:37



مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
Design By : Ashoora.ir










پایگاه جامع عاشورا

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

حساب کاربری ندارید؟